DUVAR
Coşkun Özbucak

DUVAR

Bu içerik 81 kez okundu.
Reklam

Evreni değerlendirirken çoğu zaman insan eksenli yaklaşım gösteririz. Varsa da yoksa da insan! Evrenin ortasına yerleştirilen insan aslında bir bomba özelliği de taşıyor!
“İnsana yakışan” biçime dönüştürülen evrenin aslında cansızlaştırıldığını fark edemiyoruz. Fark ettiğimizde de iş işten geçmiş olacak.
“Çevre bilinci” de böyle. İnsana göre düzenlenmiş yaşam alanları. Sanki evrende insandan başka canlı yok… Varsa da yoksa da insan!
İnsan merkezli düşünmek aslında insanın kendine zarar vermesinin bir biçimi olduğunu bilince çıkarmak gerekir. İnsanı insan yapan diğer canlılardır. Diğer canlıların ‘yaşam hakkı’ yok edildiğinde insanın yaşam alanlarının daralmaya başladığını bilmek gerekiyor.
Bilincimize ördüğümüz duvar, insanı bencilleştirerek ‘merkez’ haline getirebiliyor. Evrende bitkiler, hayvanlar var… hem de gözümüzle göremediğimiz küçüklükten insanlardan büyüklere kadar… Yaşamı insana göre dizayn edersek yanılırız.
En basit biçimiyle yol yapıyoruz insanı düşünerek! Dağları deliyoruz, yol kenarlarında heyelan olmasın diye duvarlar örüyoruz. Güçlü ve görkemli ama yaban hayvanların dolaşımını engellediğimizi, yaşam alanlarını daralttığımızı düşünmüyoruz. Varsa da yoksa da insan…
Evren, yaşam, bir bütün; bu bütünlük içinde her canlının yaşama ve neslini devam ettirme hakkı var. Canlıların yaşam hakkı insanın geleceğine göre belirlenmemeli, her canlının kendi doğal ortamında yaşama hakkı var. Kimi ülkelerde hayvanat bahçelerinin, barınaklarının kapatılmasına yönelik taleplerin olduğunu duyuyoruz.
Yaban yaşamını takip edenler biliyor; belgesellerde de izliyoruz, canlıların birbirin yok etmesinin bile ‘denge’ kuralına göre olduğuna tanık oluyoruz. Aslan yavrularının beslenmesi için av yaparken ‘fazladan’ av yapmıyor! Ama insanların gözü doymuyor!
Yollarda duvar, beynimizde duvar! İnsan ‘akıllı varlık’ ya, bu nasıl akıllılıksa kendi geleceğini yok ediyor! İnsan yok olmasına neden olduğu diğer canlıların (bitki-hayvan) sorumluluğunu taşıyor. Kendisi için daha güzeli yaptığını sanırken diğer canlılara verdiği zararla kendi geleceğini yok ettiğinin farkında değil.
Yaşam bir bütün, insanıyla ağacıyla börtü böceğiyle… Halkalardan biri koptuğunda ‘kıyamet’ kopar ve bu kıyametten insan kendini kurtaramaz!

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)