Bizi dert sahibi yapanlara karşı birlik!
Coşkun Özbucak

Bizi dert sahibi yapanlara karşı birlik!

Bu içerik 91 kez okundu.
Reklam

İnsanoğlu günün koşullarına göre değer yargısına sahip oluyor. Konuşurken hep ‘eskiden’ böyle değildi deriz! Çünkü ‘eski’ bugün gibi değildi. Her dönemin kendine göre özelliği var. Bunun nedenleri de var mutlaka…

Gazete, televizyon ve sosyal paylaşım siteleri gibi olanaklarla sorunu olanlar az ya da çok tepkisini yansıtıyor, biz de bu tepkileri görüyoruz, duyuyoruz! Ancak ‘tepki gösterenlerin’ eksik bıraktıkları bir yön var!

Dağlar, yaylalar yok ediliyor, sorunu yaşayan halk kendi olanaklarıyla direniyor ama sorunu sıcaktan, birinci derecen yaşamayanlar seyrediyor!

Kamu emekçilerinin iş güvencesi ortadan kaldırıyor, ‘yandaşlar’ dışında tepkiler var ama sorunu birinci dereceden yaşamayanlar seyrediyor!

Taşeron işçiler ‘köle’ gibi çalışıyorlar, kendi aralarında homurdanıyorlar, kendileri de sessiz, sorunu başkaları çözsün diye bekliyorlar; taşeronların dışındakiler zaten seyirci!

İşçiler sendikalaştıkları, ek zam talep ettikleri için işten atılıyorlar; tepkilerini gösteriyorlar ama sıranın kendisine geleceğini düşünmeyen işçi sessiz; diğer kesimler zaten sessiz!

Esnaf, AVM’lerden kaynaklı sıkıntılarını dile getiriyor, iflas ettikleri için isyanda ama diğer kesim seyirci!

Fındık üreticileri ‘serbest piyasa’ nedeniyle mağdur, tepkileri var ama yetersiz¸diğerler kesimler seyrediyor!

Emekliler, yaşlılar, engelliler rahatsız, talepleri var ama diğer kesimler seyirci!

Gazeteciler, aydınlar, yazarlar, bilim insanları düşünce özgürlüğü bakımından baskı altında ama diğer kesimler kendilerini ilgilendirmiyor sanarak ilgisiz!

Partiler, parti ve seçim yasasından rahatsız ama bir türlü değiştirilemiyor; egemen olan, sorunu çözmesi gereken durumdan memnun!

Kadınlar, şiddetten, ölümden, çalışma koşullarından rahatsız. Erkeklerin annesi, kardeşi, karısı, çocuğu kadın ama erkekler ilgisiz!

İnancının, kimliğinin farklılığı nedeniyle mağdur olanın duyguları önemsenmiyor!

İş cinayetleri olağanlaşıyor. İşveren suçsuz! Bir-iki gün ağlıyoruz, üzülüyoruz, unutuyoruz. Kapitalizmin aşırı kar hırsını göremiyoruz!

Eğitim, sağlık özelleşiyor. Öğrenci ve hasta müşteri olarak görülüyor ama biz kapitalizmin sömürüsünü göremiyoruz!

Derdi, sorunu olanlar saymakla bitmez. Dikkat çekmek istediğim, derdi olanın derdiyle yalnızca kendisinin uğraşması. Dayanışma, diğerinin derdi benim de derdim anlayışı yok olmuş!

Baktığımızda dertlerin, sorunların kaynağı kapitalizm. Kapitalizm herkesi dert, sorun sahibi yapıyor. Oysa derdi, sorunları olanlar birlikte olsalar; dertlerini, sorunlarını ortaklaştırabilseler herkes kurtulacak.

Kapitalizm insanları ayrıştırarak, asıl sorunun kendisi (kapitalizm) olduğunu gizlemeye çalışıyor. Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için diyebildiğimizde dertlerden ve sorunlardan kurtulmanın adımını atmış oluruz. Yoksa kendi kendimizi kandırırız!

 

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)