Paylaşmak erdemliliktir
Coşkun Özbucak

Paylaşmak erdemliliktir

Bu içerik 934 kez okundu.
Reklam

 

         “Tüfek çıktı, mertlik bozuldu” sözünü değiştirerek söylemek gerekirse, “Çıkarcılık başladı, insanlık öldü” süreci başladı.

         “Komşuda pişer, bize de düşer” döneminden ev içindeki çıkar çelişkilerine evrildik. Artık “paylaşmak” yadırganır oldu. Kişilerin ruhları bozuldu, kapitalizmin felsefesinden dolayı. Kapitalizm, insanlığı, paylaşmayı ret ederek kardeşin kardeşe rakip olmasını da olağanlaştıran bir sistem olarak geleneğini sürdürüyor.

         Paylaşmayı unutturdu sistem. Ama inadına “paylaşmayı” yaşatmaya da çalışanlar yok değil. Dünya bu insanların sayesinde yaşanılabilir özelliğini koruyor. Öyleki, insanları aç, susuz bırakanlar; savaşlarla yurtlarından sürenler, onları  bir dilim ekmek, bir bardak suya muhtaç edenler kendi suçlarını gizlemeye çalışıyorlar ama boşuna.

         Paylaşmak, insanlık gereği olan bir davranış biçimidir.  Çaldıklarının bir bölümünü “iyilik meleği” görüntüsüyle dağıtma da değil. Üretim de var, paylaşımda adaletsizlik de yanında hediyesi.  İnsanlar üretiyor ama aç ve açıkta kalmaktan kurtulamıyor.

         Paylaşmak, emeğiyle üretmek ve ürettiğinin karşılığını alabilmektir. Sadaka değildir, acıma duygusuyla verilen bir dilim ekmek hiç değildir. Ülke yönetiminden üretimine; gülmekten ağlamaya, sevinçten kedere kadar her şeyi  bölüşebilmektir. Şeyh Bedrettin ne güzel söylemiş, “Yarin yanağından gayri her şey ortaktır.” diye.

         Paylaşmak; sevinçi, üzüntüyü; acıyı, mutluluğu. İnsanları sevindiren, mutlu eden somutları da paylaşmak çok mu zor? Olanaksız mı? Acıyı, kederi; savaşı, hastalığı uzak tutmak elimizde değil mi? Kazanmak, hep kazanmak için yaşatılmıyor mu acılar?

         Denir ya, “Bu dünya Süleyman’a da kalmadı.” diye. Mezara götürülen mal mülk yok. Kazanmak, hep kazanmak; para üzerine para biriktirmek ayrı bir yaşam.

         Üretsek ve bölüşsek kıyamet mi kopar? Hayır kopmaz. Kıyamet, bölüşmediğimiz için kopuyor. En çok kazanan olma hırsı değil mi savaşlara neden olan. Herkese yetebilecek olan  bu dünya hepimize dar ediliyor. Üzüntü, acı gelenekseleşiyor. Oysa insanların yüzleri gülmeli, öyle değil mi? Peki bunun olması için ne yapıyoruz? Yanıtlayalım...

         

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
ENGELSİZLER ORDUSU GALİBİYETE KİLİTLENDİ
ENGELSİZLER ORDUSU GALİBİYETE KİLİTLENDİ
AYDIN HOCAYA VEFASIZLIK!
AYDIN HOCAYA VEFASIZLIK!