Hayata Bir “Buse”
Osman Kaya

Hayata Bir “Buse”

Bu içerik 166 kez okundu.
Reklam

 

       Hayata Bir “Buse”, Sibel Aşçı’nın anı türünde yazdığı kitabının adı. Gece Kitaplığı yayınlarından 1. basımı Ocak, 2. basımı ise Mart 2018’de yapılmış,144 sayfadan oluşan bir kitap. Kitabın sonunda Sibel Hanım’ın ailesiyle ve arkadaşlarıyla fotoğrafları da bulunmaktadır.      

       Hayata Bir  “Buse”nin yazarı Sibel Aşçı için daha önce de Ordu’da imza günü düzenlenmişti. Ordu Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Öğretmeni Fatma Tunç Sibel Hanım’ın liseden arkadaşı olduğu için böyle bir etkinlik düzenlemiş ve beni de davet etmişti. Kitabın basımından ve etkinlikten önce de görüş alış-verişinde bulunduk, Fatma Hanım’la. O etkinliğe katılamadım. Sibel Aşçı’nın, Ordu Kitap Fuarı’nda imza etkinliği için bulunduğunu gördüğümde, kendisiyle ve kızıyla tanışarak imzalı olarak kitabını aldım. Fatma Tunç öğretmenimiz lise arkadaşının özellikle Ordu’daki etkinliklerde hep yanında olmuş. Trabzon’dan lise arkadaşı olan bir grup(Fatma, Mehmet, Ahmet…) Sibel Hanım’ın hep yanında olmaya başlamış bu hastalıktan sonra. Güzel bir arkadaşlık ve vefa örneği göstermişler. Vefa ve vicdan günümüzde en çok gereksinim duyduğumuz değerlerden olsa gerek.

       Kimdir Sibel Aşçı? İlkokul öğretmeni olan Sibel Hanım,34 yaşında beyin kanaması sonucu tüm vücudu felç olmuş.94 gün hastanede kalmış. Konuşma yeteneğini de kaybetmiş. Yalnızca yüz hareketleriyle iletişim kurabiliyor. Bir de konuşulanları duyup anlıyor. Tekerlekli sandalyeye bağımlı olarak eşi ve kızı Buse ile yaşam savaşını sürdürüyor. Bu olay olduğunda kızı henüz 10 yaşındadır. Ailesinin, özellikle kız kardeşlerinin yardımıyla bu zorlu sürece alışmaya çalışıyor. Eşi uzun bir süre kendisine yardımcı olsa da bir zaman sonra evi terk ediyor.

       Kız kardeşinin ailesiyle birlikte ve kızı da yanında olarak yaşam savaşını sürdürüyor, Sibel Hanım. Buse, hem okul yaşamını sürdürüyor hem de annesine bakıyor. Annesinin yaşama bağlanmasında en büyük etken kızı Buse oluyor. Buse okuyor ve bilgisayar mühendisi oluyor. Buse, annesine bir bilgisayar alıyor. Bilgisayara yalnızca yüz hareketleriyle kullanılan bir yazı yazma programı yüklüyor. Sibel Hanım bu programı kullanarak anılarını yazmaya başlıyor. Kolaylık olsun diye yalnızca ünsüz harflerle yazıyor. Ünlü harfleri,  Buse, metinde daha sonra ekliyor. Gerekli düzeltmelerden sonra ortaya bu kitap çıkıyor.

       Kitabın içeriği kadar yazılma biçimi de beni çok etkiledi. Sibel Hanım, kendisi yalnızca yüz hareketleriyle iletişim sağlayan bir de alfabe oluşturmuş. Bu alfabeyi önce kızına sonra da yakın çevresindekilere göstererek iletişim sağlamış. Örneğin bu alfabede kaşı bir kere kaldırmak “a”, kaşı iki kere kaldırmak “ç”, gözleri uzunca kapamak “b” harflerine karşılık geliyor. Bunun gibi her ünsüz harfin bir yüz hareketi var.  Sesli harfleri de dudak hareketleriyle simgeleştirmiş, Sibel Hanım.

       Sibel Aşçı, yaşadığı bu acılı süreci ve dönüşüm aşamalarını olduğu gibi anılaştırmış. Ortaya çıkan sonuç; kazanılmış bir yaşam savaşı ve her şeye rağmen mutlu olunabileceğinin yaşanmış, canlı kanıtı. Sibel Hanım’ın ve kızı Buse’nin bu büyük ve anlamlı çabası kutlanmaya ve saygıya değer. Çok önemli yaşam dersleri veren bu kitabı herkesin okumasını öneririm. Sibel Aşçı’dan yeni kitaplar bekliyoruz.

      

 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)