Dünyayı güzellikler kurtaracak…
Coşkun Özbucak

Dünyayı güzellikler kurtaracak…

Bu içerik 69 kez okundu.
Reklam

Zülfü Livaneli’nin Ada şiirinin nakaratı hepimizin dilindedir. “Dünyayı güzellik kurtaracak/ Bir insanı sevmekle başlayacak her şey”
İnsan olmanın belirleyici kurallarından biri de ‘sevmek’ değil mi aslında. Sevgiden yoksun olanların yaşam gücü de yok olmuş demektir.
Dünyayı kurtarmak, bir insanı sevmekle başlar. İnsanı derken daraltmıyoruz. Kardeşimiz, annemiz, babamız; sevgilimiz, eşimizi, çocuğumuz değil; komşumuz, akrabamız, şehrimizdekiler, ülkemizdekiler de değil; tüm dünya insanlarını sevmek önemli. Hem de ırk, din, mezhep, dil farkı gözetmeden.
Dünyaya ilk gelindiği anda başlıyor sevgi (içgüdüsel de olsa), annenin kokusu bebeği rahatlatıyor. Çünkü annenin sevgisini sıcaklığıyla, kokusuyla hissediyor bebek. Doğuştan başlayan sevgi ve güveni nedense sonra kaybediyoruz, arıyoruz olmadık yerlerde.
“Sevgiden” söz ederken birdenbire nasıl da canavara dönüşebiliyoruz. Çevremizdekilerin ‘kanlarını içsek’ doymayacağız! Her gün gazetelerin üçüncü sayfaları cinayet haberleriyle doluyor. Aile içinde, komşularla, işyerlerinde birbirinden şaşırtıcı olaylar, cinayetler…
Hele dünyaya baktığımızda kan gövdeyi götürüyor. Bombalar, katliamlar… Ege Denizi göçmen cesetleriyle doldu. İnsanlık adına utanç duyuyoruz. Sanki ölümler ‘olağan’ bir olaymış gibi. Duygular duvar olmuş. Acıma, üzülme; utanma, sıkılma kalmadı. İnsani değerler olan duygular yerlerde sürünüyor.
Livaneli ne güzel söylüyor, “Dünyayı güzellikler kurtaracak/ Bir insanı sevmekle başlayacak her şey” İşte anahtar bu. Bir insanı sevmekle başlayacak her şey. Bir tek insanı seven kişiden de kötülük gelmez. Çünkü yeter ki sevsin… Kötülük yapanların eşi, çocuğu, kardeşi, annesi, babası da olabilir ama kesin olan bir şey var ki, onları sevmiyor; yalnızca sever gibi gözüküyordur. Sevgi evrenseldir. Bir kişiyi seven, tüm insanları sever.
“Bir kütüphane bir hapishane kapatır” denir ya ben de “Sevgi, düşmanlıkların, dışlamaların panzehiridir.” diyorum. Mumla arar olduk sevgiyi. İnsanlar en çok gereksinim duyduğu duyguyu öldürmek için elinden gelini yapıyorlar. Bu kimin işine yarar?
Sevgi o kadar inatçı ki, tankla topla, kazma, kürekle; kötümserlikle, kıskançlıkla, dışlamakla, düşmanlaştırmakla yok edilemiyor. İyi ki ölümsüzlük ilacını içmiş…

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (29.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)
Vefat Eden Hemşerilerimiz (25.10.2018)